L I T E R A R I A. 71 



esfe disputationem , tanto etiam attend us finguU 

 erunt recolenda. Hypothefis totius argument! est, 

 ni fallor, duplex esfe rerum genus, compofitum 

 et fimplex. Mirandum tamen est, nullam cju$ 

 probationem a Platone esfe fubjectam. Non enhn 

 dicendum est , esfe genus fimplex , quia est aliquod 

 compofitum: quoniam non omnis thefis habet fui 

 contrarium. M. Si quid video, ratio quaedam 

 fubest Platonicae disputationi , fi non firma et in- 

 dubitata , at certe probabilis et ex naturae legibus 

 defumta. Manifestum est Platonem deducere bane 

 distinctionein exinde, quod quaedam res fint mu- 

 tabilcs fua natura , aliae vero immutabiles. Videa- 

 mus autem, quid proprie rei cujusdam fit mutatio. 

 Utjopinor, quod et ipfe volulsfe videtur, est ilia 

 partium, quibus res quaedam confistat, disfolutio 

 atque transpofitio : licet enim rem alteri adjungas, 

 vel de loco earn moveas , nifi tamen fubftantiam 

 transpofitis partibus innoves , neque earn mutabis , 

 neque aliam ex alia facies. Quod fi verum est, 

 age , aliud mecum obferva. Duas mini videor 

 invenisfe normas univerfales'; primo , eo ut res 

 posfit mutari , requiritur ut partibus conftet : fe- 

 cundo , fi res partibus conftat , fieri potest ut mu- 

 tetur : nam partes femper disfolvi posfunt : quod 

 enim. ita cum aliqua re cohaeret, ut nee re, nee 

 cogitatione ab ea disjungi posfit, partem non con- 

 (lituit, fed est unum cum re ipfa. Si igitur ad- 

 fit esfentia, quae mutari nullo modo posfit , ne- 



CCS* 



