74 COMMENTATIO 



rg. 6. M. Pertinet fequens argumentum ad refellendam 

 3?-$* opinionem , quae, ii vera fit, nullum immortalita- 

 ti locum relinquit. Contendit enim ilia , animum 

 Bon ipfum per fe existere, fed harmoniae inftar 

 oriri ex jnsto temperamento'humoris et ficcitatis, 

 "caloris et frigoris: unde fequitur, ipfum, quippe e 

 corporis partium concentu quodam ortum, una 

 cum corpore nasci et perire. Facili negodo os- 

 tendit Plato, Socraticum hominem nan decere hu- 

 jiisniodi placitum, quod fupra expofitum est. Nos 

 autein animum convertentes 1n fecundam hujus ra- 

 tiocinii partem , inquiramus in ipfam harmoniae 

 * fcaturam , ^ualem propofuit noster. Harmonia hoc 

 fibi habet commune cum omni re compofita, ut 

 necesfario eodem modo existat, quo variae panes 

 quibus conftituitur : neque facultatem aliquam ha- 

 bet aut vim exercet, nili quae principium habeat 

 in partibus illis. Quam ob caufam nulla res har- 

 xnonke compofita imperat Hs e quibus confistit, 

 fed fequitur et obtemperat. L. Liceat orationem 

 inter p ellar e : videtur enim fignificare Platonis dis- 

 putatio, rem compofitam non posfe efScere nifi 

 quod fingulis partibus proprium est , quod tamen 

 fton ita videtur : nam fie ne harmonia quidem 

 cogitari posfet. Vide enim ! fingfulf Toni harmo- 

 niam non continent: non igitur eorum efFectus 

 esfe posfit harmonia 9 fi quidem unaquaeque facul- 

 las rei compofuae jam adesfe debuit in fingulis 

 partibus. M. Non hoc certe voluit Plato.- Sed 



dis- 



