L I T E R A R I A. 



75 



distinguendum est inter ipfam novam qualitatem , e 

 partium compofitione oriundam , ct principia ve- 

 luti et elemema, qtiae necesfario requiruntur ad 

 efFormandam novam illam qualitatem. Exemplo pro- 

 pofito expeditior erit dictorum intelligentia. Com- 

 pofitis fecundum certam normam variis fonis , ac- 

 cedit iis nova idea harmoniae. Haec vero existere 

 nequit , nifi fingulis illis fdnis infit vis , qua aurem 

 certa rationc afficiant, quae est primarium omnis 

 harmoniae requifitum. Hanc vim fi fpectemus, ab 

 ea totam harmoniam pendere animadvertemus. Si 

 enim acuti funt foni , acuta erit barmonia. Si gra- 

 viter fonant illi, haec obtemperabit: et fie in re- 

 liquis. Eleganter autem rem expofuit Mendels- 

 fohnius , qui totam hanc materiam Platonicam , 

 imo totum Phaedonem (ut ajimt Icti) fpecificatio- 

 ne fecit fuum. L. Recte : intelligo harmoniam 

 vim non habere nifi cujus principium (it in fin- 

 gulis fonis, neque aliquo modo earn quidquam 

 pati , quod ab iis profectum non fit. Jam a 

 Mendclsfohnio divertentes ad Platonem recurramus. 

 M. Idcirco harmonia numquam fonat aliter quara 

 foni quibus conilat , nee his ullo modo contrarium 

 facit. Sed infuper hoc animadverte. L. Quid? 

 M. Fieri nequit ut alia harmonia magis fit illud 

 ipfum, harmonia, quam alia. L. Contrarium 

 docere videantur mufices periti, qui alios fono- 

 rum concentus plenos vocant, alios minus plenos: 



alios 



