L I T E R A Rl A. 79 



petendi, rejiciendi, nata ex hoc temperamentp: 

 quatenus igitur hae facilitates re vera vigent et 

 excitantur, existit etiam harmonia animum confti- 

 tuens. Verum nihil attinet utrum his facultati- 

 bus aliquid efficiatur, quod aliae ideae, v. c. bo- 

 ni vel mail , confonet , an vero quod ab ea dis- 

 crepet. Prouti enim raachinae in exernplo ftrepi- 

 tus , abhorret ab harmonia mufica , falva tamen ip- 

 fius harmonica compofitione , ita etiam falva cor- 

 poris animum efflcientis harmonia, hujus effectus 

 posfunt discrepare a perfectisfima omnium , morali 

 harmonia. Corporis enim, tamquam fubtilisfimae 

 machinae harmoniam confistere vidimus in eo, ut 

 efliciat animum cogitantem , appetentem , refpuen- 

 tem. Licet igitur toto coelo abfim , ut inhuma* 

 nam hanc tuear opinionem , hoc tamen , quod me- 

 morasti , Platonis argumento earn non refelli exis- 

 timo. Sin vero libere dicam , unde errorem natum 

 esfe cenfeam , idem mihi quod in priore argumento 

 videtur reprehendendum , fummum Platonem nimis 

 adhaefisfe verborum fono , neque magnopere atten- 

 disfe variam eorum fignificationem pro vario ufu 

 ^uo adhibentur : atque [eo deceptum , mathe- 

 matice nimis in hac quaestione esfe verfatum (n). 

 M. Acrem te geris Platonis adverfarium, atque 

 in praefenti nihil mihi restat , praeter fpem , aliun> 

 post me ipfius caufam melius esfe acturum. Quo- 

 circa fatius mihi erit alteram ostendere viam , quam 

 ingresfus est ille, ut harmoniae fautoribus oc- 

 cur- 



