86 COMMENTATIO 



vim us in praefenna ideae fecundum quam res cog- 

 nominatur: nullam vero mutationem ita fieri posfe 

 vidimus , ut res accipiat fibi contrariam ideara , 

 falva fua existentia: accedente enim nova eaqiie 

 contraria idea, pristina eyaneseit vel abit: nam 

 duo contraria in eadem re eodem tempore esfe 

 jiequeunt. Sic vidimus termonem non recipere 

 paritatem , neque ignem frigus , alia innumera. 

 Quae fi vera funt , futo affirmamus termonem esfe 

 paritatis expertem ; ac pariter injustum quidvis 

 justi esfe expers. Jam autem eadem ratione de 

 animo videamus. Animi idea fibi conjunctam 

 habet vitae ideam. Mors contraria est vitae: igi- 

 tur animus numquam recipiet mortis accesfionem , 

 est igitur mortis expers et immortalis. L. Obilu- 

 pui ad celerem hunc disputationis curfum. Sed Mar- 

 ce, primum quocf animadvertendum habeo est, 

 Platonem non fatis fibi condare in hoc dialogo. 

 Licet enim probe distinguam prius illud argumen- 

 tum , quo mondrarum est , omnem generationem 

 fieri a contrario in contrarium , a nostra disputa- 

 tione, vel fie tamen utraque haec parum fecum 

 convenire arbitror. Secundo enim argumento dic- 

 tum est, mortuos fieri ex vivis, ideoque animum 

 in e pnditione fuifse quam vocat mortem , prius- 

 quam in corpus intraret : jam vero mortis expertem 

 pronuntiat Plato. Quomodo haec conveniunt? M. 

 Optime , modo rem accurate distinguas. Bifariam 

 enim Plato confideravit mortem: priori loco eain 



ha. 



