L I T E R A R I A. 87 



habuit animi riventis a corpore feparatam existen- 

 tiam ; hie vero , utpote vitae contrariam , earn 

 dixit vitae privationem. Num quid vis plura? 

 L. Sufficit mi bone! latuerat enim varie accepta 

 mortis vox. Sed, ut hoc mittamus, exiguum fane 

 humano generi folatium praebet quod demonflravit 

 Plato , "animum mortem non recipere ; nam nifi 

 fallor ? hoc longa argumentatione non indiget , 

 animi naturam confistere hi cogitatione et vira, 

 Ideoque ipfum , quamdiu animus fit , numquam re- 

 cipere mortis ideam. Sed nihil eo efficitur, nifi 

 hoc unum , animum amittere hanc fuam naturam , 

 quam primum mors ad eum accesferit. In iisdem 

 Igitur verfamur tenebris, qtiibus dialogi initio era- 

 "mus circumfufi. M. Ne quid nimium festines 

 Licini ; idem cnim probe animadvertit Plato ; fed 

 line ut reliqua paucisfima fuperioribus jungam. 

 Si ea fit natura caloris , qui adest in igne , ut in- 

 teritus fit expers, necesfario quam primum igni 

 -admoveatur frigus , calor non extinguatur , fed fos- 

 pcs aufugiat. Atque pariter , fi illud, quod mor- 

 tem non rccipit, fit quoque interims expers , ne- 

 cesfario acccdente morte incolume evadet. Quod 

 fi liaec nolis , dicendum est, calorem et animum 

 viventem hisce in casibus interire: nam tertium 

 cogitari nequit. Et vero fieri faepius videtur , ut 

 aliqua res accedente fibi contrario pereat. Nam 

 : v. g. accedente paritatis idea ternioni , haec re 

 -vera interiniitur ; nulla enim est ternio, neque 



urn- 



