' O l> IT E R A R I A. 89 



jn nobis est, ideae: proinde neutiquam eo deck- 

 rari caufam propriam, quae faciat ut res ilia hoc 

 modo nos afllciat , utque talis fit quails, est. DL- 

 endum igitur est, quoniam ideae fubjectivam tan- 

 turn nostri judicii formam continent, ab iis mini- 

 me ad ipfam rerum naturam esfe concludendum , quocj 

 turn demum jure fieret, fi valide probatae esfent 

 hypothefes , ideas habere objectivam realitatem , at- 

 que harum accesfione rerum existendi modum de- 

 finiri : quod tamen a Platone factum non est. Ve- 

 rum etiam licet , quod dixi , concedamus , animum 

 quamdiu talis fit, mortem non recipere, non video 

 cur ideo minus interitui fit fubjectus. Nam nulla 

 est idonea ratio ob quam existimemus , illud quod 

 fine vita existere nequeat, potius interitum non 

 pati , quam aliud quidvis ; unaquaeque enim res ae- 

 que necesfario est illud ipilim quod est, atque ideo 

 aeque necesfario respuit interitum , quandiu manet 

 illud ipfum quod est. Eodem vero redire vide- 

 tur Platonis disputatio, ac (i quis affirmaret, ho- 

 rologium , fractis ejus partibus , existere non 

 posfe, dein ipfum frangi ideo non posfe conten 

 deret, quia, fi quid aliud, illud certe frangi 

 nequeat, quod fine partinm integritate existere 

 non potest; cum tamen quotidie fracta horolo 

 gia videre liceat. M. v irrw HA^TCUI/, vereor- 

 enim ne vires defici nt meae , ad vindicandain 

 fummi viri fententiam. L. Secundum disputata 

 igitur aeque probabile est, ut animum accedentc 



mor* 



