L I T E R A R I A. 9* 



Hiata, fit atquc . ftabilitata dulcis fiducia vitae et 

 felicitatis futurae. Unde autem explicandus videa- 

 tur jucundtis iste fenfus , quo invitum veluti af- 

 ficiat Phaedonis lectio , etiamfi argumentorura ef- 

 ficaciae parum tribuamus ? L. Oper.ae pretiura erit 

 Marce , ut ex editiore , in quo jam collocati fu- 

 mus loco , totum dialogum uno obtutu pertusrre- 

 mus: fie enim nifi me fpes decipiat, brevi mani- 

 festum erit, quid tandem de eo fit judicandum. 

 Jtaque pars altera Phaedonis abfolvitur argumentis 

 et ratiociniis , in quibus ponderandis fatis din mo- 

 ^rati finius Nobilem in iis thefm fibi probandam 

 fumit Plato , animum esfe immortalem : quod turn 

 demum demonftratum erit, fi doceatur, ipfum per 

 omne tempus existere, atque una cum existentia 

 fervare fui conscientiam cogitandique vim. Hoc 

 coniilio ductus , arg. I. erectam excitat fpem im- 

 mortalitatis , turn vero arg. 2 6. agit de existen- 

 tia animi nee finem , nee disfolutionem metucnte: 

 et denique ostendit, arg. 7. animum ita fuperesfe 

 ut cum existentia fimul fcrvet fibi propriara vitae 

 ideam , quae quidem non est fine cogitatione et 

 fui confcientia. 



Admirati fumus acrem eximii viri in disputando 

 folertiam, cum fimplicitate et elegantia conjunc- 

 tam; verum fimul agnovimus, ideo potisfimum 

 plurima ratiocinia fiduciam non excitarc, quia plus 

 quam fas est in iis argumenta transferentur a 

 Dostra humana percipiendi cognoscendique ratio- 



ne, 



