N O t A E. 97 



Rep. IV. 43g.) atque distincfio trium animi facultatum , 

 quae sunt Aoyo$ i tiv/uB? , iTrrfvpicc. Vel est ipsa ratioci- 

 natio , sive sermo , tamquam modus exserendae hujus fa- 

 cultatis ,- quo sensu plerumqup plurali iiumcro occurrit; 

 Yel etiam nude saepius pro narratioue usurpatur , uti in 

 hoc; ,,<faV<v 5 



Pag. 3? (Cj. Quo facilius perspiciatar nexus, quo haec 

 disputationis pars cum sequentibus cohaeret , vcrbo ejus 

 ratio explananda vidctur. Est y/vf<n$ prouti vidimus Arg 

 l. mutatio status quam subit aliqua res : Qfopz yero est 

 amissio qualitatis quam res acceperat per ysvefftv. In gene- 

 re autem alrict ysvtffsoq , 06op? , est , causa ob quam 

 aliqua res accipiat yel amittat certain quamdam qualitatem , 

 yerbo , ob quam est id ipsum quod est , vel esse desinit. 

 Nexus vero hie est. Cum Cebes" urgeret , in universum ex 

 animi nature probandam esse ejus immortalitatem , in genere 

 primum expouit Socrates , quare singulis rebus certa attri- 

 buta adscribantur , ut deinde pateat , uum ullo modo baec 

 a rebus auferri possint ; e qua disputatione quum Hrmam 

 g il)i bypothesin clfccisse vidcrctur , ad singularia , ad ipsum 

 auimuia revertitur. f 



Pag. 58 (7). Cf. M. Mendelsohn i in Phaedone , h.l. 



Pag. 60 (8). Illud teuendum , e Platonis senteutia boini- 

 nem ne percipere quidem posse , sine idearum praevia intui- 

 tione , ad quam pcrceptiones suas rcdigat. Cf. Wyttenb* da 

 / 7/t7/i. an. Sect. F". ad n. /. 



Pag. 62 (9). Vid. infra , arg. j. 



Pag. 66 (10). Phaedr. a46 , a4y. Cl. Heusdii Init. Plat. 

 I. p. 88 , 89. 



