IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 117 



vleugelflag van het wachtend wijfje veraeemt, en 

 het naderend teeder fpel reeds voorgevoelt, hebben 

 moeten zingen; ik zeg, buiten de Minnezangers 

 vinden wij hier maar weinig fchoons, en waar er 

 zich nog een enkele dichterlijke trek onder ver- 

 toont, zijn taal en voordragt echter gewoonlijk 

 zoo * fmakeloos , dat zij naauwelijks de moeite der 

 opfporing vergeldt. Met het begin onzer eigenlSjke 

 Nederlandfche poezij , die men gewoonlijk tot den 

 aanvang der dertiende eeuw brengt 9 is het niet veel 

 beter gelegen. Voor den taal- en oudheidkenner 

 mogen deze eerfte proeven van aanbelang zijn, voor 

 den dichter of elken beminnaar van het fchoone 

 hebben zij weinig aantrekkelijks. Wie zou met 

 eenigen fmaak de eerfte werken, die zich hier op- 

 doen , kunnen lezen ? Hoe plat en weinig dich- 

 terlijk is hier een MELIS STOLE in zijne Rymkromjk , 

 een MAAR LAND in zijn' Spiegel Historiaal ? Te 

 zeggen: voor hunnen tijd waren zij fraai, is niets 

 te zeggen. De kundige VAN WIJN vergeve het mij, 

 wanneer ik hem niet lean toeftemmen, dat MELIS 

 STOKE beter zou gekcnd hebben, indien hij gevvild 

 hadde , en dat zijne gefpierde aanfpraak aan WILLEM 

 DEN DERDEN genoeg toonen zou 9 dat hi) wel in ftaat 

 ware geweest, de fnaren boven den gevvonen Kro- 

 nijktoon te fpannen (68). In den geheelen MELts 

 STOKE vinde ik niets dichterlijks, of zou de aan- 

 fpraak aan WILLEM, omdat zij eenen ronden Hol- 

 lander ademt, en in proza gefpierd zou kunnen 



hee- 

 (68) Hist. Avondst, bl. 282. 



