Il8 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



heeten, dichterlijk moeten zijn? Ik voor mij vinde 

 even zoo weinig dichterlijks in de volgende woor- 

 den, zeker de minften niet uit de aanfpraak aan 

 WILLEM : 



Altoet penset om de doghet, 

 En ghevet als ghi gheven moghet; 

 En wat ghi ghevet , en men , 

 En den Smekers fuldi fien 

 In den mont en merke wale 

 Waeromme ft fegghen hare tale ; 

 Oft om ghemn is haar flateren , 

 Meest ghelike anderen Heren. 

 Hou u Iiede 9 en u lant te rechte , 

 Jeghens heren en knechte. 

 Elken man fo doet yonnesfe. 

 Dies verdient^ leert hem de lesfe. 

 Dat recht is en vonnesfe draghet. 

 So cist om niet 9 eist dat hi claghet. 

 Doedijs niet , ghi mesdoet. 

 Hi zal u werpen onder de yoet enz. 



Ik zeg, ik vinde in deze woorden even zoo 

 weinig dichterlijks, als in de platte tijdrekening : 



Men fchreef duzent feventich en fesfc 9 

 Ah Dideric hadde grote langhenesfe^ 

 Dat lant te heblene weder algader 9 

 Dat Grave Florens was fijns vader. 



Veeleer ftem ik hem den lof toe, dien hij aan 

 JAN HELU of VAN LEEUWEN geeft, een man , die 



waar- 



