IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 



waarlijk een flat aan den toenmallgen donkeren 

 dichthemel verdient genoemd te worden. Hier vind 

 ik, wat het wezen betreft, poezij, ten minfte 

 morgenrood van een gunftiger tijd voor de poezij, 

 zoo wat vrij gelukkige gelijkenisfen betreft, als wat 

 'smans dikwerf zeer krachtige en gedrongene voor- 

 ftelling en uitdrukking aangaat. Omtrent het eerfte 

 mogen de beide volgende ftalen ten proeve ver- 

 ftrekken : 



Hertog JAN DE EERSTE, de held van zijn ftuk, 

 is ontzaggelijk voor zijne vijanden: 



Toen Jl vernamen 9 dat hij kwatn 

 Turnich te hunwart, doe nam 

 Elc finen wech ende vloe 

 In finen J^este. Recht alfoe , 

 Al[oe die Dieren den Leeu vlien 

 Daar fine horen^ eer fine fien, 



Van deze vijanden zegt hij: 



Want gehjc dat die Eucrswtjn % 

 Daar fi moede gejaget zijn 9 

 Verbeiden fprleten cnde fweert , 

 Alfoe drongen fi onuerueert 

 Jcghen die Brabant re weder, 

 Dat fi do en den Herthoge neder 

 Twee orfen onder hem jlaken. 



Omtrent het laatfte dit, bij eene geringe veran- 

 dering, ook nu nog fchoone, couplet: 



Mij en roect wen droech of wan , 

 Daar trouye en doghet es an > 



H 4 En* 



