120 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



Ende reijne es van feden : 

 Wt wat Lande dat hij van 

 Dien ic den name gan 

 Van gherechte edelheden. 

 /// vercoft men fulcken Man , 

 Ntfeman hem gherouen can 

 Sijnre doghetachticheden. 



Maar welke vonken wlj hier en daar ook in het 

 donker zeer fpaarzaam zien blinken (69) , ware 

 poezij, over het algemeen, vinden wij met voor 

 de groote hervorming, die de Kamer: in Liefd? 

 bloeijend*, der taal- en dichtkunde aanbragt, en die, 

 eens een' vasten grondflag bekomen hebbende , door 

 den drang der tijden opgeheven , juist weer van die 

 eigen vrijheidsliefde en godsdienstijver kracht en 

 vuur ontving, die van ouds de ruwe borsten der 

 Germaneh konden ontvonken, en hunne liederen 

 en gezangen voortbragten. Deze Katner, of liever 

 de ware fcheppers der Nederlandfche dichtkunst, 

 die dezen kring vormden en bezielden, war^n voor 

 ons, wat OPITZ voor Duitschland geweest is. Zij 

 verdreven den nacht van ruwheid en barbaarschbeid, 

 en veroorzaakten het eerfte morgenkrieken. Zeer 

 natuuiTijk volgden op deze verdienftelijke mannen 



HOOFT 



Hoe Inttel zeggen hier eene enkele ANNA BIJNS, 

 JAN FRUITIERS en cetiige wcinige anderen? Cm hier en 

 daar eenen enkelen dichterlijken regel uit hunne werken 

 te kunnen opgeven , moet men zeer lang zoeken, en ze 

 dan nog naauwkeurig uic een aantal zoutelooze rijmela- 

 rijeii ophefFen en ten toon ftellen. 



