122 OVER DE OOR SPRO NKELIJK HEID 



ware zij volledig mogelijk , zou de ware wijsgeerige 

 gefchiedenis van den mensch zelven, en van de 

 natuur zijn , zoo als zij op zijn hart gewerkt heeft. 

 Van daar, dat zich nog in zoo menige taal de ze- 

 den en gewoonten der volkeren , die ze fpraken , 

 en de natuur, die hen omringde, doen kennen. 

 Wien is het onbekend , welk een overvloed van 

 woorden en fpreekwijzen onze fpraak bezit, die 

 alien van den handel en zeevaart, de bronnen van 

 beltaan voor den ouden Nederlander, ontleend zijn? 

 En wat de natuur betreft, zou HOMERUS door eene 

 andere , dan de fchoone Griekfche natuur omringd , 

 ons zulke fchilderachtige ; OSSIAN , onder eenen 

 anderen , dan den Caledonifchen hemel , zulke ftoute 

 en verhevene natuurtooneelen hebben kunnen daar- 

 ftellen (7) ? Wiens gevoel zal getroffen 5 wiens 



ver* 



(70) Zeer opmerkelijk is die ook bij de Modernen. 

 Geen taal is gefchikter , dan de Franfche voor het defcige 

 Blijfpel. Waarom? Omdat alles , wat tot den eigenlijken 

 zamenlevingsftijl behoort, tot den hoogften graad in 

 Frankrijk volmaakt is. Noch MOLI^RE noch DESTOUCHES 

 zouden bij ons, of bij de Duitfchers, de eerfte zijn 

 Misanthrope, de laacfte zijn Glorieux hebben kunnen 

 vervaardigen. Zelfs is daarvan eene vertaling , die vol. 

 maakt uitdrukt , wat het Frausch zegt , bij ons onmogelijk. 

 Omtrent ftoute natuur, verhevene gedachten, is de 

 Franfche taal weer zeer behoefcig. Geen OSSIAN of 

 SHAKESPEAR zou zich in dezelve kunnen uitdrukken (*). 

 Men leze flechts de zoogenaanide vertaling van OSSIAN 

 door den Marquis DE ST. SIMON, en die van SHAKESPEAR 



door 



(*) Toen dit gcfchreven werd , hadden A. DE LA MARTINE 

 en c. DE LA VIGNE nog niet gedicht. RED. 



