IN Dfi WERKEN DER DICHTKUNDE. Ill 



de vereeniging der zeventien provincien verkreeg 



de Nederlandfche taal den naam van Vlaamfche , en 



na de oprigting van het engere bondgenootfchap der 



zeven provincien, naar de voornaamfte van dezelve, 



dien van Holiandfche taal. Schoon dus de aanmer- 



king over het algemeen waar zij, dat de Duitfche 



taal nimmer derzelver grijze oorfpronkelijkheid ge- 



heel verloren hebbe (58), maar in het wezen altijd 



de Germaanfche taal , die v<56r TACITUS tijd gefpro- 



ken werd, en de Duitfchers en wij, hoe magtig 



ook federt eeuwen veranderd, nog fpreken, geble- 



ven is, moet men ze echter niet al te fterk druk- 



ken, vooral zich niet gaan inbeelden, dat wij ons 



onderling nog verftaan zouden, zoo als de Duitfcher 



en Hollander zich nog altijd gedeeltelijk doen. Ze- 



ker verdient in dit opzigt de Nederduitfche taal 



boven vele andere talen , vooral boven het Fransch , 



dat uit een mengfel van Gallisch, Latijn en bijna 



al- 



jende? Ik weet het wel , dat een geleerd man , zoodra 

 hij meer door eerzucht dan waarheidsgevoel geleid wordts 

 omtrent eene zaak zoo zeer nog met nachc otngeven> 

 zeer ligt zijne grillen een fchijn van waarheid kan bij- 

 zetten, en dat duizend enthufiasten hem dan terftond 

 volgen znllen; maar ik weet ook, dat men dan gevaar 

 loopt om nog jaren na hem op een dwaalfpoor rond te 

 dolen, en altijd den roem, die ons waarlijk toekomt, bij 

 onpartijdige vreemdelingen verdacht maakt. 



(58) In zoo verre had FRICKIUS in zijne algemeene 

 Voorrede voor SCHILTERS Thesaur. Antiq. Teuton, gelijk, 

 van te zeggen, dat de Germaanfche taal eene Matrix 

 lingua , non soror aut foetus aliarum, ware. 



