116 OVER DE OORSPROfcKELIjKHElD 



Utt de vermenging van deze Friefche taal met de 

 Frankifche zijn twee nieuvve dialekten ontftaan , het 

 Nederfakfifche namelijk, en het Nederlandfche of 

 Hollandfche. De eerfte heeft groote veranderingen 

 ondergaan; de laatfte heeft zich enkel met het Fran- 

 kisch vermengd en door Franfche tiitgangen verfijnd. 

 Van daar, dat zlj meer trekken van hare moeder, 

 de Oudfriefche taal, behouden heeft, dan het Neder- 

 fakfisch , en men inderdaad eenen zeer hoogen ou- 

 derdom in haar niet miskennen kan (57). Onder 



de 



onderen, in het algerneen, toen (800) Friezen genaamd 

 wierden." 



(57) De zigtbare onderdom van dezen tongval (zegc 

 WIARDA) heeft verfcheidene geleerden, nls ABR. VAN DER 

 MIJLE, ADR. SCHRICK , sALMAsius en andcrcn meer, ver- 

 leid , om veel te ver in de nafporing van denzelven uic 

 te halen. Ja, GOROPIUS BECANUS ontziet zich niet, om, 

 in zijne Origin. Antwerp, onze ftamouders in het para- 

 dijs, en den Schepper zelf Nederlandsch te doen fpre- 

 ken. Hoe belagchelijk dit laatfte ook zijn moge, de 

 excentrifche wijze, waarop men zich vervoeren laat , om 

 ook thans over den ouderdom onzer moedertaal te fpre- 

 ken, begtut niet minder befpottelijk te worden. Ja,. 

 men kan er met grond van zeggen, dat zij reeds zeer 

 bearbeid en gevestigd was , toen omtrent de Hoogduit- 

 fche taal nog niets zekers gevonden werd, en de-voor* 

 naamfte fchrijvers dier natie hunne landgenooten ons hier: 

 tot een voorbeeld aanwezen. Maar waarom berusten wij 

 in dezen waren roem niet? De Duitfcher erkent gewil- 

 lig, dat zijne eigenly'k befchaafde taal van OPITZ en 

 CANITZ eerst dagteekent. Waarom willen wij eene waarlijk 

 Hollandfche taal opfporen v66r de kamer in liefde bloei- 



jen- 



