IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE* 



der vijfdc eeuw (bij den inval der Sakfen in Brit" 

 tannie onder HENGIST en HORSA, daar wij reeds 

 van gefproken hebben)en vervolgens, volkplantingen 

 naar Brittannie over, en bragten daar hunne toen* 

 malige, reeds zeer oude taal, die zij de Angelfak- 

 ilfche noemden, over. Nog in de elfde eeuw werd 

 zij in Engeland rein gefproken, maar verloor zic'h 

 vervolgens , door vermenging met het Normanniscb , 

 in -de tegenwoordige Engelfche taaU Mag men hier 

 de onpartijdigfte getuigenisfen gelooven, dan ver- 

 dient het boven alles onze opmerking, dat de An^ 

 gelfakfen in Engeland en de Nederduhfchen in 

 Duitschland eenige eeuwen na elkanderen e'e'n en 

 dezelfde fpraak gefproken hebben, die daar de An* 

 gelfakfifche , hier de Sakfifche of Friefche taal ge- 

 noemd werd (55). De Friezen breidden hunnen 

 naam , omtrent de zesde eeuw 5 van den Rhijn tot 

 aan de Elve uit, en federt werd alles, wat men 

 te voren Sakfen heette, Friesland genaamd, en zoo 

 noemde men ook de Sakfifclie taal de Friefche (56). 



Uit 



ECCARD zegt in Hist. stud. Etym pag. 11$: 

 Saxonicae , Anglo - Saxonicaeque dialecto affinis admo* 

 dum est sermo belgicus f en MORHOF in zijn Onderrigt 

 van de Duitsche Spraak, bladz. 233 , treedt hem bij. 

 WEISS In zijne Reizen door Portugal en Spanje. I. Deel , 

 bladz. 196 verzekert, dat de Engelfche taal nog in de 

 veertiende eeuw zoo veel gelijkheid met de Nederland- 

 fche gehad hebbe , dat bijna geheele bladzijden Neder- 

 iandsch waren. 



CsO 5, Ik behoeve niet te herhalen (zegt VAN WIJN, 

 Huisz. Leven. I. Deel. I. Stuk. bl. ip) dat onze voor- 



oti- 



