IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 107 



Tot eene proef van den Nederfakfifchen of Oud- 

 frankifchen , of uit beide talen verraengden tongval, 

 daar maar weinig van uit de oudheid tot ons over- 

 gekomen is , moge het volgende opfchrift en begin 

 van het gedicht van de doode Koningen verflrekken, 

 waarfchijnlijk in den aanvang, of omtrent het. mid- 

 den der dertiende eeuw vervaardigd. Hoezeer is 

 er onze Nederlandfche taal reeds uit te kennen ; 

 niaar tevens hoe ftaaft het over het algemeen de 

 naauwe verwantfchap tusfchen het Overrhijnsch en 

 Nederlandsch ! 



Dit is van den doden Koningen 

 Ind van den leuenden Koijngen* 



In eijnre fui/sser Somer zijt^ 



As man wunnenclichen fijt 



Louffi gras , bloijmen mencher leije 9 



As vmb die zijt van dem meije; 



Do wart eijne groisfe jaget geftalt. 



Fan drijn herren wale zo maisfen ah. 



Stj 'war en giectz ind maijdes rijch; 



Man en it ant nijergen ijre gelijch* 



In alJc dem lande 



So wa man fij bekannte 9 



Wa man wiste van y'n zo fagen , 



Da en dorste neijeman gewagen 9 



Dat ijeman besfer were dan fij. 



Des waren fij irs motjdes vrij. 



Sy hatten fteijde, burge ind land ; 



In alien landen yaren fij bekant enz. (52) 



DuU 

 (52) Bragur I. pag. 369 et seq. 



