IO6 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



gefloten, om zich gemeenfchappelijk uit te breiden 

 en te oorlogen, de beide talen onmogelfik onver- 

 mengd hebben kunnen laten; en ten anderen, dat 

 een Nederlander tot op dit oogenblik het oude Fran- 

 kisch oneindig beter verftaan zal, dan het Angelfak. 

 fisch. Maar weinig woorden zal hij uit de laatfte 

 taal , zonder voorgaande oefening , begrijpen 9 terwijl 

 hij het oud Frankisch in het berijmde Evangelie van 

 OTFRIED doorgaans nog zeer goed verftaan zal, ten 

 minfte op de meeste plaatfen. Behalve de reeds 

 uitgefchrevene regels , wil ik zijn aanhef hier nog 

 opgeven. Elk Nederlander zal er den zin ten 

 minfte van verftaan : 



Nu uuil ik fcriban unser heil 

 Eu'uangeliono deil 

 So uttir nu hiar begunnun 

 In Frenkisga zungun enz. 



Het oude , of zoogenoemde Boeren-Friesch alleen, 

 fchijnt mij meer onvermengd van het Sakfisch af- 

 komftig te zijn. Van daar ook de meerdere over- 

 eenkomst, die het met het Angelfakfisch en heden- 

 daagsch Engelsch nog heeft. Wat hiervan zij, en 

 naar welke zijde men ook hellen moge, zeker blijft 

 het altijd, dat onze taal en de Hoogduitfche niet 

 flechts d(!ne moeder gehad hebben , maar dat de 

 familietrek ook zoodanig in de beide zusters geble- 

 vcn is, dat men zich hare gemeene afkomst moei- 

 jelijk kan laten ontpraten , en bijna altijd bij de eene 

 vinden zal , wat men dikwerf bij de andere vergeefs 

 zoekt. 



Tot 



