94 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



fpoedig ontbranden des Batavifchen oorlogs gezon* 

 gen hebben, als de Chertiscen dien van ARMI- 

 NIUS?" Van de Friezen', die tot aan de zevende 

 eeuw hier bloeiden, van de Franken, die toen de 

 Friezen ondervvorpen , is ons even weinig overgeble- 

 ven , en fchoon er hier en daar lets als een wel- 

 eer aanwezig dichtftuk genoemd wordt, zoo als 

 de heldenliederen van BERULEF te Hohverdcn in 

 Fries land; ze zijn door den tand des tijds ver- 

 teerd , en nooit onder het oog des naauwkeurigften 

 onderzoekers gekomen. Onze eigenlijke Nederland- 

 fche dichtkunst, en alles, wat wij nu poezij noe* 

 men, kan dus in niets hierdoor opgehelderd wor- 

 den. Wij kunnen er veei over zeggen, en ons in 

 eindelooze gisfingen verliezen ; maar het befluit zou 

 voor een onpartijdig onderzoeker , dien het om waar- 

 heid te doen is, altijd zijn: ,,onze eigenlijke Ne- 

 derlandfche dichtkunst dagteekent van een veel lateren 

 oorfprong." Wij zullen dien op zijnen tijd pogen 

 op te geven. 



Jammer is het, daar de Batavieren zich eindelijk 

 voor onze nafporing geheel verliezen , zoodat wij er 

 vervolgens zelfs niet meer van hooren fpreken; dat 

 de dichtverzamelingen van KAREL DEN GROOTEN, dien 

 zoo geheel boven zijne eeuw uitmuntenden man , 

 vervolgens onder zijnen zoon verloren 5 althans der 

 vlijtigfte nafporing tot hiertoe ontfnapt zijn. Moge- 

 lijk zijn er geene vruchten van onzen vaderlandfchen 

 grond onder te vinden. Met dat alles zou men 

 er mogelijk niet weinig uit tot onze poezij kunnen 

 befluiten, daar de zeden, niet min dan de taal en 



de 



