88 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



PLINIUS, en, meer dan beiden, TACITUS * geven 

 ons hier eenige berigten; maar hoe onzeker zijn 

 ze bij de volkomene onkunde in de taal en zeden 

 dier menfchen? Welk gezag zouden wij nog aan 

 een reisbefchrijver toekennen , die ons een volk 

 befchreef, omtrent wiens taal en zeden hij geheel 

 onkundig was? Hebben wij niet tallooze zulke 

 berigten , die naderhand , bij grondiger kennis aan 

 die volkeren, gelogenftraft zijn geworden? Maar 

 dat, zoo verre hunne gefcbiedenis reikt, alles waar 

 zij, de vraag zal nog altijd blijven : wie waren de 

 voorvaderen der Germanen? Waren het Teutonen? 

 waren het Keltifche Scythen? Van de fchepping 

 af zijn er zeker geene Germanen geweest. Wie 

 waren de voorgeflachten ? Wat hebben zij van deze 

 voorgeflachten ontleend? Zijn er onder die ge- 

 weest, die reeds in vroegere eeuwen in kunften 

 en wetenfchappen hebben uitgemunt ? Waardoor is 

 dit licht uitgebluscht geworden? Of zijn zij altijd 

 even ruw en onbefchaafd geweest? Wat was hier 

 de oorzaak vanV Op dit alles weten wij niet te 

 antwoorden. Nemen wij echter, van TACITUS af 

 aan , de gefchiedenis der Germanen als die van 

 onze voorvaderen aan , wat vinden wij dan van 

 hunne dichtkunst aangeteekend? In oude gezan- 

 gen ," zegt TACITUS , die bij hen het eenigfte 

 foort van gedachtenis en jaarboeken uitmaken , loven 

 zij den God TUISCO, voortgefproten uit de aarde, 

 en zijnen zoon MAN, als ftamvaders en flichters 

 van him geflacht." En wat verder berigt hij, dat 

 zij, die ten ftrijde trekken, van HERCULES zingen, 



als 



