86 OVER 1>B OORSPRONRELIJRHEID 



zinnelijkheid reeds tot een' zekeren graad verfijnd 

 en befchaafd zijn, en zij eene taal bezitten, die 

 eenigzins is gevormd en bearbeid. Het wezen der 

 dichtkunde moge men dus vrij by alle volkeren 

 aantrefFen ; maar om ze in waarheid onder de fchoone 

 kunften te kunnen plaatfen, daartoe moet eene natie 

 den eerften trap van befchaving reeds hebben be* 

 reikt. Eene enkele fchoone gedachte van geheel 

 ruwe volkeren hier voor het tegenovergeftelde ge- 

 voelen te willen bijbrengen, is den mesthoop te 

 vergeten, en met de parel te blinken, die er bij 

 toeval eens in gevonden werd. 



En wat zullen wij nu met grond en zonder 

 vooringenomenheid of vooroordeel van de dicht- 

 kunst van ons voorgeflacht kunnen opgeven? Zul- 

 len wij ze in oorfpronkelijkheid naast die der Grie- 

 ken kunnen plaatfen ? Dit liet zich , na al het 

 gezegde omtrent den oorfprong der poezij, bij dit 

 volk ligt doen. Of zullen wij nog een flap ver- 

 der gaan, en hunne oorfpronkelijkheid boven die 

 der Grieken zelve verheffan? Ook dit laatfte liet 

 zich doen. Alles , zouden wij dan zeggen , is bij 

 hen de vrucht van hunnen eigen bodem gevveestCsS). 



On- 



(38) En ook hier zou het ons niet aan getuigenisfen 

 en gezag feilen. ^De gefchiedenis van de Noordfche 

 rljken (zegt HERDER, Ideen zur P/iilos. der GescJi. der 

 MenscMicit. IV. 'T/i. 18 B. Cap. 5) hoe donker ook tot 

 de achtfte eeuw, heeft altijd niettemin een voorreg c 

 boven de gefchiedenis der meeste Europefche landen, 

 dat haar namelijk eene Mythologie met liederen en over- 



