IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 8l 



en poogt in den geest van het voorbeeld te arbei- 

 den, tevreden, zoo hij zelfs zijne feilen met het 

 gezag van hetzelve verfchoonen en bedekken kan. 

 Nog meer dan de eerfte is deze ongelukldge na- 

 volging voor alle genie en oorfpronkelijkheid doo- 

 delijk. Die in waarheid in den geest der Grieken 

 arbeiden , leveren dan ten minfte iets fchoons , 

 fchoon dan ook aan onzen bodem vreemd, en voor 

 onze natie , buiten de geleerden onder dezelve , 

 niet berekend. Maar gewoonlijk zijn die oude 

 Barden reeds copii'sten van de Grieken of anderen 

 geweest, en hunne voortbrengfelen naar kunstre- 

 gelen , van de Ouden ontleend , of uit derzelver 

 kunstwerken afgeleid, vervaardigd. Het is dus af- 

 drukfel van afdrukfel. En vvat is in het gemeen 

 de grondflag, daar deze overdrevene hoogachting 

 dier oude dichteren op rust? Vooroordeel, van de 

 eerfte jeugd af aan ingezogen. Eerst ontvingen 

 die dichters hunne vvaarde van al het flechte, dat 

 hun vooraf ging. Zij waren de eerften, die den 

 naam van dichters bij hunne natie eigenlijk ver- 

 dienden, en bij alles, wat hun voorging, waren 

 zij inderdaad zeer groot. Maar nu moesten zij tot 

 het non plus ultra der kunst zelve verheven wor- 

 den. Dit gefchiedde , en men geloofde van lieverlee 

 meer, dat naar hen te gelijken, de hoogffce ver- 

 dienfte , hen te overtreffen , onmogelijk was. Deze 

 gedachte kreeg onmerkbaar een' grooten graad van 

 waarfchijnlijkheid. Van zijne eerfte jeugd af aan 

 had men , niet alle de verzen van die vergode zan 

 gers , maar flechts een zeer klein gedeelte , en 

 VIII. D. i. F daar- 



