78 OVER DE OORSPRO NKEL1JKHEID 



barer pogingen , baar doel nimmer bereiken, flechts 

 tot hetzelve naderen, en is dus, uit hoofde van 

 zekeren fchijn van gebrekkigheid, te eerder in ge- 

 vaar van miskend te worden." 



Mogelijk is het aan deze reden voornamelijk toe 

 te fchrijven, dat het oordeel der gevvone kunsrreg- 

 ters onder eene natie , dat doorgaans geleerden 

 zijn , zoo weinig met het oordeel van het publiek 

 of gros der natie gemeenlijk overeenftemme , en 

 dat de zoogenaamde klasfieke (tukken der eerften 

 zeer verre af zijn van de geliefkoosde ftukken der 

 laatften te zijn. En hoe natuurlijk is dit niet? 

 Het oordeel van de eerften is reeds vooraf geboeid. 

 Eene lange gevvoonte maakt het him onmogelijk , 

 om iets fchoons te vinden , vvaaruit de geest der 

 Ouden hun niet tegenftraalr. De laatften zijn ge- 

 heel vrij , zij vinden , zonder voorafgaande rede- 

 kaveling, eenvoudig fchoon , vvat him hart treft , 

 en hunne verbeeldingskracht eene aangename en 

 ligte werkzaamheid verfchaft; wat hun de natuur , 

 die zij kennen, fchildert, en met de gevoelens, die 

 hen bezielen, overeenftemt. Zoo worden, bij voor* 

 beeld , een Abraham de Aartsvader van HOOGVLIET , 

 een David en het Nut der Tegenfpoeden van Juf- 

 vrouw VAN MERKEN , en foortgelijken , oneindig 

 meer gelezen, fchoon ze ook door de zoogenaamde 

 kenners gebrekkiger mogten gerekend worden, dan 

 veel volkomener ftukken , maar die niet op onze 

 godsdienftige denkbeelden gebouwd, maar naar den 

 geest der Ouden vervaardigcl zijn. Ook is het, 

 bij de minfte grondige nagedachte , over het alge- 



meen 



