IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 73 



Christuskop. Maar zoo veel weet ik , dat , zoo 

 er ooit een Christushoofd verfcbeen , dat de reine 

 menfchelijke en verheven bovenmenfchelijke natuur 

 van onzen Zaligmaker in alle deszelfs trekken in 

 zich vereenigde , dit kunstftuk den Griekfchen 

 APOLLO oneindig overtrefFen zou. Ik heb onder 

 de talloozen, die mij voor het gezigt kwamen, er 

 nog geen zoo gezien; maar met dat alles heb ik; 

 er meer dan een van RAFACL, GUIDO RENI en 



HANNIBAL CARRACHE bewonderd, 



Zeer overredend fchijnt mij SCHLEGEL (33) dit 

 nader ontvvikkeld te hebben , en daar het de ver- 

 dienften der Modernen , ook bij hunne , uit de 

 natuur der zaak grootere , fchijnbare gebrekkelijk- 

 heid, naast den roem en de volmaaktheid der Ou- 

 den , in het ware daglicht plaatst , zij het mij ver- 

 gund 's mans woorden hier , in zoo verre zij tot 

 mijn doel behooren , verkort op te geven. Mogelijk 

 is dit het eenige echte gezigtspunt, waaruit zich 

 de waarde der Ouden en Modernen tot elkander 

 naar waarheid laat beoorcleelen. 



De befchaving der Grieken ," zegt de door- 

 denkende man, was eene voltooide natuurlijke op 

 voeding. Van eenen fchoonen en edelen flam oor- 

 fpronkelijk, begaafd met vatbare zintuigen en eenen 

 helderen geest, wonende onder eene zachte lucht- 

 ftreek, leefden en bloeiden zij in volkoraen wel- 

 ftand van him aanwezen , en deden , beguniligd 



door 



(33) GescJdedenis der Tooneelkunst en Tooneelpoezij , 

 Eerfle Voorlezing, bl. 1218.. 



E 5 



