IN DE WERKEN DER DICHTKUKDfi. ?1 



de eenlge verdienfte blijft, maar waar het ideaal 

 zelve nooit op bereikt wordt ; waarop dus altijd een 

 fchijn van gebrekkigheid , zoo omdat de denkbeel- 

 den eigenlijk onbereikbaar zijn, als omdat de taal 

 niet meer in ftaat is, om ze overal met zinnelijke 

 woorden uit te drukken, en dus als voor het 

 oog te fchilderen , voor het oor welluidend na te 

 bootfen, moet vastkleven, ook waar het hoogfte 

 doel, dat der menfchelijkheid mogelijk was, bereikt 

 wordt. 



Om mijn denkbeeld hier te vatten, vergelijke men 

 een oogenblik HOMERUS en KLOPSTOCK met elkan- 

 der. Hoe bereikbaar zijn de gebrekkige , en door 

 alle menfchelijke driften beftredene Goden en Heroen 

 des eerften, hoe vooraf onbereikbaar de wezens, 

 die de laatfte invoert? Onbegrijpelijk waardjg fpreekt 

 KLOPSTOCK van God, van den Verlosfer, van eene 

 wereld van goede en kwade engelen; maar geeft 

 hij, kan hij geven, wat hij gevoelt , wat hem in 

 het ideaal voor de oogen zweefc? Kan de Open- 

 baring zelve, eenmaal voor menfchen gefchikt, en 

 tot menfchen fprekende , hier anders dan ftamelen ? 

 En z'yne menfchen? Ik bewonder de Heroen van 

 HOMERUS, maar, met al de verfcheidenheid van 

 karakters, blijven het toch altijd in den grond de- 

 zelfde helden , naar een ideaal geteekend, waaron- 

 der zich eenmaal de Grieken de helden dachten, 

 daar wij nu zeker zeer veel op aan te merken 

 zouden hebben (men denke llechts aan de handel- 

 wijze van ACHILLES omtrent het lijk van HECTOR) 

 iiidien wij de vooroordeelen onzer geleerde opvoeding 



E 4 niet 



