IN DE WERKEN DER D1CHTKUNDE. 6j 



gen (31), klimaat, alles ten eenemaal verfchilt ; 

 die eigen dichters gelijken zich volmaakt in alles 

 wat cle naruur, bun beider onveranderlijk voorbeeld, 

 en het ware wezen der dichtkunst betreft. BLAIR 

 heeft zich der moeite getroost, om deze vergelijking 

 in het breede te ondernemen , en wij verwijzen onze 

 lezers daar heen. Zeker zal niemand zich hier een 

 nader onderzoek beklagen, en hoezeer zal hem de 

 verbazende overeenkomst dier beide dichters dan 

 treffen; hoe menige befchrijving en vergelijking zal 

 men dan vinden, die zich onderling zoodanig gelij- 

 ken , dat men op het vermoeden zou komen , dat 



de 



(31) En juist hier bevindt zich een groot gedeelte 

 van het waarfchijnlijke in, dat een dichter in acht moet 

 nemen, wil hij op den duur roeren en behagen. Nu is 

 het toch wel duideijk en klaar, dat het wonderbare , zal 

 het de waarfchijnlijkheid niet verbannen , en de deftig- 

 heid der Epope*e tot het beuzelachtige van een fprookje 

 verlagen, in de algemeene denkwijze van hec volk, 

 waar men voor dichc, moec gegrond zijn, en dat hier 

 de Goden van HOMERUS voor ons niets anders kunnen 

 zijn , dan de geestcn en fchimmen van OSSIAN. Beiden 

 voeren ze ons uit deze wereld, om ons in een phantas- 

 tisch droomland over te brengen. Om hier de waar- 

 fchijnlukheid niet met voeten te treden, moeten wij uic 

 onzen Godsdienst en uit. de algemeene meening hierom* 

 trent, ons wonderbaar fcheppen, zoo als HOMERUS en 

 OSSIAN hec uit den Godsdienst en overleveringen, die 

 in hunnen lijd (land grepen en geloofd werden, deden. 

 De volgende plaats uit de aangehaalde Ferhandeling van 

 BLAIR over Ossians Gedichten moge hier nog eenig licht 

 over verfpreiden: 



2 Om- 



