IN DE WERKEN DER DlCHTKUNDE. 65 



Maar ik moet nog een oogenblik van de Epopee 

 fpreken. Zij zal ons, ter ftaving van mijne gedach- 

 ten, hier een voorbeeld aanbieden , dat wij elders 

 vruchteloos zoo treffend zoeken zouden. Hier ont- 

 moeten wij twee dichters, die zich volftrekt niet 

 gekend hebben, die dus niets aan elkander verpligt 

 kunnen zijn, en door eeuwen, klimaat, land, ze- 

 den, gevvoonten , overleveringen* zoo ver als het 

 Zuiden van het Noorden, gefcheiden zijn, en toch 

 beiden heldendicbten vervaardigd hebben , fcboon 

 elk gebeel voor zijne eigen natie alleen , uit de 

 gefcbiedenis van die natie genomen , en gebeel voor 

 den bodem, daar het op voortgebragt werd, ge- 

 fchikt. Niettegenftaande wij alle onze denkbeelden 

 naar de Griekfche voorfchriften reeds gevormd had- 

 den, en onze fmaak voor het Schoone hier door 

 ten eenemaal was gewijzigd geworden; niettegen- 

 (laande de nianier van OSSIAN in den beginne dus 

 geheel vreemd voor ons was (30), weet toch elk, 

 welk een verbazenden opgang deze gedichten bij 

 derzelver eerfte verfchijning bij ons maakten, en met 

 hoeveel vermaak en wellust zij tot op dit oogen- 

 blik 



(30) Zeer waar is hier de volgende aanmerking van 

 H. BLAIR in zijne oordeelkundige Verhandeling over de 

 Gedichten van OSSIAN. Men moet hier vooral in hec 

 oog houden," zegt hij , ,, dat zij de fchaonheden van 

 OSSIANS Gedichten niet kunnen gevoelen , die ze 

 flechts eens of oppervlakkig doorlezen. Zijne manier is 

 zpodanig onderfcheiden van de manier dier Dichteren , 

 daar wij het meest aan gewoon zijn; zijne fchrijfwijze 



VIII. D. i. E zoo 



