IN DE WfcRKEti DER DICHTKUN&E. 6t 



oordeelen zijner eeuw op de fchoolbanken reeds 

 ingezogen, hoe zou hij zich zelven overtroffen, 

 en alles achter zich gelaten hebben ! Maar hij 

 moest eenmaal Grieksch zijn, en de ongelukkige 

 dichter vond zich daardoor meermalen in het geval 

 van, juist naarmate zijn genie hem gedwongen had, 

 om, onder geheel veranderde omftandigheden, van 

 de wetten van ARISTOTELES in Frankrijk af te 

 wijken , des te angftiger , fchoon altijd zeer on- 

 dankbare, pogingen te moeten aanwenden , ten einde 

 zijne bevooroordeelde en ongevoelige Aristarchen 

 toch te overtuigen, dat hij dezelve getrouwelijk 

 opgevolgd had. Het examen achter de Cinna ver- 

 dient hier vooral nagelezen te worden. Zoo ver 

 kunnen de vooroordeelen gaan, en zoodanig ver- 

 mogen zij de beste genie te kortwieken en te ver- 

 lammen. RACINE kvvam na hem. Wat was natuur- 

 lijker, dan dat hij, daar hij juist op zijnen grooten 

 voorganger daar hoorde vallen, waar deze op zijne 

 eigen wieken had durven drijven en de Aristotelifche 

 voorfchriften , wel of kwalijk dan begrepen, verge- 

 ten; wat toch was natuurlijker, vraag ik, dan dat 

 hij zich geheel aan de Grieken vastfnoerde, hen 

 angftig navolgde , en zijn genie en oorfpronkelijk- 

 heid eindelijk onder zijnen verfijnden fmaak verloren 

 gingen? En is er dan nu waarlijk toch een edit 

 Grieksch Drama uit dit alles geworden? Ik zal 

 het met de woorden van den zoo aangehaalden 

 fchrijver. beantwoorden : Als men alles wel gele* 

 zen heeft," zegt hij, ,,blijft er nog een drukkend, 

 onwederftaanbaar gevoel over : dat is geene Griekfche 



Tra- 



