A.6 OVER DE OORSPRONKEUJKHEID 



vierdehalve eeuw de beoefening der oude Letter- 

 kunde door de meerdere kennis van de Griekfche 

 taal op nieuws bezield werd, de klasfieke Schrijvers 

 worden te voorfchijn gebragt, en door den druk 

 algemeen verkrijgbaar gemaakt ; de gedenkftukken 

 der oude kunst werden vlijtig uit het puin opge- 

 dolven. Dit alles befchaafde den menfchelijken 

 geest door veelvuldige aanrakingspimten , en maakte 

 een beflisfend tijdperk in de gefchiedenis onzer ont- 

 wikkeling uit, vruchtbaar aan gevolgen, die nog 

 op ons werken, en werken zullen tot eene onbe- 

 paalbare toekomst. Maar de ftudie der Ouden werd 

 ook terftond misbruikt op eene voor de nieuwe 

 fchepping doodelijke wijze. De Geleerden , die zich 

 in het bijzonder op die ftudie toeleiden , en geene 

 kans zagen , door eigen gewrochten uit te munten , 

 fchreven aan de Ouden een onbepaald gezag toe, 

 Inderdaad met veel fchijn , want dezelve zijn in 

 hunne foort voorbeeldig fchoon. Zij gaven voor, 

 dat de menfchelijke geest ilechts van de navolging 

 der oude Schrijvers geluk kon verwachten; in de 

 werken der hedendaagfchen waardeerde men flechts 

 hetgeen aan de Ouden gelijkvormig was , of ten 

 minfte zoo fcheen ; al her overige werd als uit- 

 heemfche bastaardij verworpen." 



Wat was natuurlijker, dan dat, van dit oogenblik 

 af aan, geheel Europa van de oevers van den Arno 

 en Tiber de eerfte lesfen van eenen goeden fmaak 

 ontving, en dat de Griekfche kunstwerken, aan 

 welken men alles verpligt was , het Ideaal der hoogst 

 mogelijke fchoonheid werden, aan hetwelk men de 



mo* 



