IN DE WERKEN DER DlCHTKUNDE. 37 



vergelijking beproeven, of met de geringfte naauw* 

 keurigheid bepalen , wat HOMERUS aan deze voor- 

 gangers verpligt .was. BARTHLEMY zegt ons in 

 het algemesn, dat de Dichtkunde ten tijde van HO- 

 MERUS bij de Grieken zeer in bloei was 5 en dat 

 de taal, blinkende van fchoone beelden, zich te 

 gemakkelijker naar de behoefte des Dichters fchikte, 

 naarmate zij nog onregelmatiger was. Maar altijd 

 blljft de vraag nog: welke is de oorfpronkelijkheid 

 van HOMERUS ? VIRGILIUS had HOMERUS tot voor- 

 ganger en model; maar wien had de laatfte DichterV 

 Hier zwijgt de Gefchiedenis , en laat ons ten prooi 

 aan gisfingen , te onzekerder naar de duisterheid der 

 opeengeftapelde eeuwen, die zich tusfchen ons en 

 de voorwerpen gefchoven hebben. De geleerde 

 Schrijver van de Rets des jongen Anacharfts maakt 

 er zich af , met vrij onbepaald te zeggen , dat 

 HOMERUS eene kunst vond, die federt eenigen tijd 

 Hit de kindschheid getreden was , en waarvan de na* 

 ijver gedurig den voortgang verhaastte; dat hij ze 

 in hare ontwikkeling aangreep, en tot zulk eene 

 hoogte bragt, dat hij er zelf de fehepper van 

 fchijnt. Maar om deze hoogte te kunnen bepalen, 

 moesten wij den grond kennen , waarvan HOME- 

 RUS zich begon te verhefFen, en wij kunnen d^ 

 jaren zelfs niet opgeven, federt welke de kunst 

 reeds uit hare kindsheid getreden was , ik laat 



ftaan 



PLUTARCHUS bcrigten eenparig, dat hij zijne voornaamfte 

 knnde aan den Nyl verzamelde , waar hij zich in de 

 geheimen van Isi& en Osiris deed inwyden, 



C 3 



