34 OVER DE OORSPRONKEMJKHEID 



natie aan eene vroegere verpligt ware , of waar zij 

 eigenlijk begonnen hebbe. 



Nemen vvij de Grieken en Romeinen , de eenige 

 oude volkeren , van welken wij nog een genoegzaam 

 aantal van fchoone voortbrengfelen bezitten , om er 

 jets met grond van te berde te kunnen brengen, 

 hier weder tot een voorbeeld. Van de laatften zul- 

 len wij terftond beflisfen , dat zij geen eigendom- 

 melijken fmaak bezeten hebben. Alles was bij henover- 

 genomen Griekfche fmaak. De Grieken waren hunne 

 leermeesters geweest , en nimmer bereikten de leer- 

 lingen, zoo als gewoonlijk het geval moet zijn, 

 hier de grootheid van hunne meesters, ik laat ftaan, 

 dat zij dezelve overtroffen zouden hebben. Het is 

 waar, de beste Romeinfche Dichters en Redenaars 

 hebben mogelijk den Griekfchen fmaak weten te 

 verfijnen, en men zou bij voorbeeld VIRGILIUS 

 dezen tot in de minfte kleinigheden verfijnden 

 fmaak boven HOMERUS, zonder onregtvaardig te 

 zijn , mogelijk niet kunnen ontzeggen ; maar hoeveel 

 van het oorfpronkelijk groote, en, als het ware, 

 met het eigen zegel der natuur beftempelde, in 

 befchrijving , vergelijking , en vooral in het karak- 

 terfchilderen , dat wij bij den Griekfchen Dichter 

 aantreffen , is daardoor bij den Romeinfchen verloren 

 gegaan, en toch blijft alles aan het einde niets dan 

 navolging, hoe verdienftelijk en kunftig men die 

 dan in den Mantuaanfchen Dichter ook noemen 

 moge, en naar waarheid noemen en bewonderen 

 moet. Met de Romeinen fchijnt dit dus uitgemaakt. 

 Zij waren alles aan de Grieken verpligt, en hebben 



nim- 



