ft8 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



kers, maar luttel toereikends mcdedeelt, zijn alle 

 de verhalen der ongewijde Historic hier fabelachtig 

 en zich onderling werfprekende. Welke landen 

 dan ook in den morgen der wereld rnogen gebloeid 

 hebben, hun bloei haalt niet bij hetgeen, naar 

 deze berigten , Egypt c eens was; en dit land naast 

 alle andere landen geplaatst zijnde, zouden deszelfs 

 bewoners zeker aanfpraak hebben op het eerfte 

 befchaafde volk der wereld te zijn , dewijl alle de 

 overige volken van hun de kunften en wetenfchap- 

 pen ontleenden, en bij hen oorfpronkelijk hun licht 

 kwamen ontfteken. Met dat alles laat zich uit het- 

 geen wij zeker van deze eerfte , of althans zeer 

 vroege, fchool der befchaving weten, zeer gunftig 

 over dit allezins opmerkingswaardige volk denken(7). 

 De wijsbegeerte (zegt een oordeelkundig Schrij- 

 ver (8)) vestigde daar het e erst haren troon, en 



de 



C/) De voornaamfte Grieken zelven dcden dit. Op- 

 merkelijk is hieromtrem eeue plaats uit den Timdus van 

 PLATO. Hij voert daar SOLON, Athene's beroemden wet- 

 gever, in men eenen Egyptifchen Priester in gefprek, en 

 zte hier de woorden , die hi) aan den laatften in den mond 

 legt : ,,6 Solon! Solon! gij zijc altijd nog kinderen , en 

 geraakt nimmer tot rijpheid van jaren. Uw verftand is 

 jong, en misc de ware kennis der oudheid. Wij 

 Egyptenaars, wij hebben het geheugen er van bewaard 

 in onze gedenkzuilen en terapelen; maar het is niet 

 dan nog onlangs, dat de Grieken kennis kregen van 

 de letteren, van de dichtkunde en van de weten- 

 fchappen." 



(8) RUTHERFORD, Tafereel der oude Geschiedenis. 

 I. Deel. I. Hoofdft. 



