20 OVER DE OORSPUONKELIJKHEID 



natien verpligt was; vervolgens den weg op te kun- 

 nen geven , dien het zich zelven gebaand heeft ; 

 en eindelijk de omftandigheden naauwkeurig te on- 

 derfcheiden, die, het zij dan vereenigd, het zij 

 beurtelings , op hetzelve ingevloeid hebben , om het 

 tot die hoogte te brengen , waarop wij het thans 

 aanfchouvven. En om het laatfte onpartijdig en 

 naar waarheid te kunnen befiisfen, moet het kli~ 

 maat , de regeringsvorm , de zeden , de gewoonten , 

 de yooryaderlijke Gefchiedenis en Godsdienst van 

 de natie , wier fmaak men aan zijne uitfpraak on- 

 derwerpen wil, zoodanig bekend zijn, dat men zich 

 geheel in haren toeftand denken , geheel met haar 

 gewaar worden en gevoelen kan, ten einde nook 

 gevaar te loopen van uit zyne eeuw, uit zijn ge- 

 heel verfchillend vaderland , uit zijn bijzonder gevoel 9 

 uit de willekeurige bepalingen , die men van anderen 

 geleerd of zelf gemaakt heeft, en het flelfel, dat 

 men zich daaruit ten eeuwigen maatftaf van het 

 fchoone vormde, alles te befchouwen en te beoor- 

 deelen; eene handelwijze, die, hoe algemeen ook, 

 echter nooit nalaat op een valsch en partijdig oor 

 deel uit te loopen. 



Dat het , om de oorfpronkelijkheid eener natie in 

 het vak der fraaije kunften en wetenfchappen te 

 kunnen bepalen, volftrekt noodzakelijk zij, de oor- 

 zaken , die haar het eerst ontwikkelden , te kunnen 

 nafporen , moet elk terftoncl in de oogen ftralen , 

 als hij 0echts in aanmerking neemt, dat het hier 

 in de eerfte plaats van afhange, om naar waarheid 

 te kunnen opgeven, wat op haren eigen bodem 



