IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. If 



Be eerfte is, of louter fludie naar een reeds gege- 

 ven voorbeeld, en in zoo verre, al ware dit voor- 

 beeld ook HOMERUS zelve , niets dan flaaffche navol- 

 ging; of zij vormt zich ook eene foort van ideaal, 

 maar toch altijd uit reeds voorhanden zijnde voor- 

 beelden , en vvarmeer een gezuiverde fmaak haar dan 

 beftiert, behoort zij tot de edeler navolging, en 

 heeft hare waarde. De laatfte kent geen voorbeeld, 

 dan de natuur zelve, die zij nog niet copieert, 



maar 



zijn, hier voor Dillon, mnetp.n. dienen te plaatfen. Ge 

 heel van het genot der Leme vervuld , word: zijn vol- 

 geftroomde boezem als gepersc, om zich van deszelfs 

 gevoel te ontlasten, en zijne eigen, warme, levendige 

 gevvaarwordingen , die hij niet meer bedwingen kan , 

 ftorten onwiUekeurig uit zijn hart op het papier neder. 

 Hij denkt aan kunst noch aan regel, hij poogt eenvoudig 

 uit te drukken , wat hij 'gevoelt, en zijn gediclit is 

 eigenlijk geene befchrijving van de Lente, maar het 

 warme afdrukfel van zijne eigene perfoonlijke gewaarwor- 

 dingen, zoo als hij alleen ze had, zoo als voor hem 

 niemand ze had , jzoo als na hem niemand ze hebben zal. 

 Ook vertoont zijne geheele taaV en uhdrukking de ver- 

 voering, daar zijn geese in deelde. Eene heerfchend ided 

 heeft hem aangegrepen, heefc zijne verbeeldingskrachc 

 ontvlamd, is hem cot gewaarwording geworden , en hi) 

 bezigt natuurlijk ^tne taal, die met de fterkte zijner 

 gewaarwording oyiereenftemt. Zijn eenige regel is de 

 Dens in nobis. Dfi laatfte Dichter alleen bezit oorfpron- 

 kelijkheid. Als een proef van deze oorfpronkelijkheid 

 leze men de Fruhlingsfeyer van KLOPSTOCK, die ze in 

 eenen hoogen graad bezit; tot proeven van de and-ere 

 foort, fchoon onderling in waarde verfchillende , ziju er 

 dtiizend verzen op de Lente voorhanden. 

 VIII. D. i. ' B 



