VOORBERIGT. 7 



van de aangenomene weening af 9 hoe lang ook 

 verjaard; elders fast ik vooroordeelen aan, die 

 heilig zijn geworden; en fchoon ik er ver af ben 

 van mijne gevoelens ergens ah uitgemaakt op te 

 geven, en ik er inderdaad niets mede beoog , dan 

 om op nieuw over deze onderwerpen grondig te doen 

 nadenken , om eenmaal het gebruik en misbruik van 

 de beoefening der Ouden juister te bepalen , weef 

 ik echter nit de ervaritig , hoezeer men gevaar 

 loope van zich aan onaangenaamheden bloot te ftel~ 

 ten, wanneer men het ongeluk heeft van de alge* 

 meene meening te verfchillen 9 of althans van deselve 

 te verdenken, en het dan waagt zijn gevoelen, hot 

 heusch dan ook 9 onbewimpeld en ah of men voor 

 zich zelven alleen dacht 9 voor te fallen^ vooral 

 wanneer de meening eenmaal het gezag van groote 

 manncn voor zich heeft. Ook weet ik hoe diep 

 foortgetijkc vooroordeelen , die met de moedermelk 

 ingezogen en aanhoudend door de opvoeding geflerH 

 zijn , zitten , daar ik ze zelf lang gckoesterd , en 

 met hand en tand vastgehoudcn hebbe. En kan dit 

 lijna anders, daar , behalve den vroegen indruk , 

 de grond er van waar is , en het vooroordeel dus 

 eigenhjk niet zoo zeer in de zaak zelve 5 ah wel 

 in het geoutreerde en te ver gedrevene zit. Het zij 

 mij geoorloofd hier een enkel flaaltje van aan te 

 bieden , maar dat bejlisfend genoeg is om er het lot 

 van mifne Verhandeling^ bij de eerfte verfchijning^ 

 volkomen uit af te met en. By gelegenheid \ dat ik 

 nan een mtjuer geleerde vrienfan het onderwerp 



A 4 mij- 



