B IJ L A G E N. 



dat zij op andere landen geenszins pasten, en hunne 

 wetgevers ook zeker met dezelve enkel bedoeld zullen 

 hebben , hen aan hunnen geboortegrond te verbinden. 

 Zij waren ook daarom de Chinezen en Japannezen der 

 vorige eeuwen. Even als dezen hadden zij eene vroege 

 befchaving, fchoon zij nimmer de grootfte hoogte daariu 

 fchijnen bereikt te hebben. Op gelijke wijze waren zij 

 aan him land verbonden en bezaten het eigen wamrouwen 

 omtrenc vreeradelingen. Hunne fpijswetten maakten den 

 omgang met dezen bovendien zeer moeijelijk. De zorg 

 voor de begrafenis hunner dooden , welker lijken zij 

 bijna onvergankelijk wisten te maken en zorgvuldig be- 

 waarden, moest hen nog fterker aan hun vaderland ver- 

 binden, daar zij, dit verlatende , het voorregt misten 

 van bij hnnne voorvaderen begraven te worden. Dit 

 alles overwegende , zal men gemakkelijk befeffen , dat 

 dit volk geeue volkplantingen naar elders kon zenden* 

 en dat , bijaldien eenig Egyptenaar immer zijn vaderland 

 verliet, hij dit niet vrijwillig, maar door nood gedwon- 

 gen deed, hetzij dan om de flraf van gepleegde misda- 

 den te ontwijken, hetzij dat inwendige beroerten hem 

 daartoe noodzaakten. Zoodanige vlugteilngen konden 

 ook niet ter zee naar elders vertrekken , dan alleen met 

 Fenicifche fchepen, welke de haven van Naucratis be- 

 zochten. De oudfte , welke in de Griekfche gefchie- 

 denis voorkomt, was INACHUS, wiens tijd door PETAVIUS 

 tot het jaar 1857 vcor onze jaartelling wordt gebragt, en 

 die dus een tijdgenoot van ABRAHAM zoude zijn geweest. 

 Volgens de gronden van den heer NEWTON, kan hij ecli- 

 ter nietvroeger dan omtrent het jaar 1300 in Griekenland 

 zijn gekomen. Hoe dit ook zij , alles is daaromtrenc 

 geheel onzeker. INACHUS was de zoon van den oceaan, 

 denkelijk, omdat hij ter zee aangekomen was. EUSEBIUS 

 maakt hem tot een' Egyptenaar , volgens het aigeineen 



