B IJ L A G E N. 253 



gevoelen dflr Grieken, dat alle vreemden , die Grleken- 

 land befchaafeien , van daar gekomen waren. CECROPS 

 was de flichter van het rijk van Athene , wiens begin, 

 volgens de kronijk, op de marmers van Arundel, zoude 

 vallen in 1573 voor onze jaartelling ; doch volgens de 

 gronden van den heer NEWTON niet voor 1124. Van 

 dezen CECROPS wordt algemeen gezegd, dat hij eea 

 Egyptenaar was. Men kan het derhalven niet volftrekt 

 ontkennen , echter fchijnen mij de inftellingen , die aan 

 hem wordentoegefchrevenj geenszins eenen Egyptifchen 

 oorfprong te bewijzen. Hij belastte, volgens PAUSA- 

 NIAS (8), dat er aan de goden alleen vrucluen , docH 

 niets dat leden had, geofferd zonde worden. EUSE- 

 BIUS (p), evenvvel, zegt, dat hij eenen os aan JUPITER. 

 offerde. Was het gezegde van PAUSANIAS al met de waarheid 

 overeenkomftig, dan nog zoude het met de inftellingen 

 der Egyptenaren niet geheel flroken , die wel dieren 

 offerden; doch alleen omtrent de foorten onderfcheid 

 maakten. Deze inftelling van CECROPS zou ik dan veeleer 

 aan het oogmerk, om de vermeerdering van het camme 

 vee te bevorderen > dan wel aan eene navolging der 

 Egyptenaren toefchrijven. Volgens het Parisch manner 

 bragten CERES en TRIPTOLEMUS eerst onder de regering van 

 ERECHTHEUS , den vijfden opvolger van CECROPS * den 

 landbouw in Attica. CECROPS, die zoo veel zorg droeg, 

 om het Egyptifche bijgeloof onder zijne nieuwe onder- 

 danen te verfpreiden, had dus him noodzakelijk onder- 

 houd geheel vergeten, en him den, reeds zoo lang in 

 Egypte bloeijenden, akkerbouw niet medegedeeld. Zoo 

 tegenftrijdig zijn de verhalen der Griekfche fchrijvers. 

 JDioDORUS SICULUS verhaalt , dat de Egyptenaren beweer- 

 den, dat ERECHTHEUS hun landgenoot geweestwas, en bij 



ge- 

 (8) Lib. 8. Arced, p, 418. (9) Citron. I, i. p. 14. 



