B IJ L A G E N. 



onder dat van eenen ram, en BUBASTIS onder dat eener 



kat vereerd. Waar vindc men nu in Griekenland den 



minften zweem dezer zinnebeelden? De Ouden waren 



gewoon de naraen hunner goden aan die der andere vol- 



ken , welke daarmede , naar hunne gedachten , eenige 



overeenkomst hadden, te geven. Zoo dienden de Ger- 



manen, volgens TACITUS (23), MERCURIUS, HERCULES en 



MARS, ja fommige Sueven dienden zelfs isis, fchoon zij 



zekerlyk deze namen nimmer hadden gehoord. D6ze 



gewoonte brengt eene groote verwarring in de gefchie- 



denis der Heidenfche goden te wege, en het viel daar- 



door te gemakkelijker, om aan zijne goden den oor^- 



fprong toe te fchrijven, dien men verkoos. De Grieken 



nu, alles uit Egypte afieidende, inoesten hunne goden 



ook van daar afkomftig zijn, en de Egyptifche priesters 



waren zeer vaardig om hen door verdichte verhalen in 



dien waan te verfterken. Tot een voorbeeld flrekke hec 



verhaal, dat zij aan HERODOTUS deden (24), omtrent den 



oorfprong van het orakel te Dodona , hierop neder- 



komende , dat de Feniciers twee vrouwen , welke pries. 



teresfen waren , nit Theben hadden vervoerd , en de eene 



in Lybie en de andere in Griekenland verkocht, in 



welke landen zij het orakel van JUPITER AMMON en dac 



van Dodona gefticht hadden. De ongerijmdheid van dit 



vertelfel doet zich dadelijk gevoelen. Volgens HERODOTUS 



zelven &5) waren er geene priesteresfen in Egypte; 



en al waren er die geweest, hoe zouden de Feniciers 



dan nog twee vrouwen uit den hoogften ftand van het 



Egyptifche volk, uit Theben , dat zoo ver van zee ver- 



wijclerd is, hebben kunnen vervoeren? En die nog al 



mogelijk zijnde, hoe zouden deze, nu tot den ftand 



van flavinnen vernederd, gelegenheid gevonden hebben, 



om 



(23) DcMor.German.c.v. (24) L. a. p. 157. (as) /&#./>. !$jv 



