IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 133 



Van aard zijn wij al ddn, de heer, de flaaf, de vrije. 

 Dus drijfc Natuur den mensch geenszins toe hovaardlje. 

 Nacuur port al tot heil en affchrik van ghekwel; 

 IVXaar hoogmoeds onmacht is des pralers aardfche hel. 



En meesterlijk zijn de twee volgende verzen: 



Vindt gij de tocht zoo fterk, dat zij uw* wil ontfchaakt, 

 Gij zelf, met de natuur, hebt die zoo fterk gemaakt (76). 



Deze waarlijk groote man was de ziel van de 

 verbeterde Kamer: in Liefde bloeijendc. Het beste, 

 dat er van uitkwam , behoort voornamelijk aan hem , 

 en in de eerfte plaats de eerfte Nederduitfche let* 

 terkunde, in 1584 uitgegeven. Geen wonder, dac 

 met drie zulke , in hun foort eenige 5 raannen , vooral 

 dat met een.en voortreffelijken SPIEGEL , deze Kamer 

 zulk een* roem verwierfj geen wonder, dat er ware^ 

 groote dichters uit voortkwamen, die wij nog be- 

 wonderen en navolgen , en dat zij , als het ware , 

 nog tot op dit oogenblik in den Amfterdamfchen 

 fchouwburg, die in 1637 uit haar geboren werd, 



en 



(76) Uit het weinige, dat wij hier voor 's hands op- 

 gegeven hebben, zal niemand ontkennen, dat VONDEL 

 zeer veel aan zulk een' voorganger, als SPIEGEL was, 

 gehad heefc. Inderdaad is er veel meet afftands tusfchen 

 VONDELS eerfte en laatfte verzen, dan er tusfchen de ver- 

 zen van SPIEGEL en de eerften van VONDEL zich bevindt. 

 Elk, die weet, hoe veel het voor een genie zegt, 

 om maar eerst op den weg gebragt te worden, zal hier 

 levendig gevoelen, dat VONDEL oneindig veel aan SPIEGEL 

 verpligc was. 



13 



