IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 135 



liouden , hoe hoog de dichtkunst bij ons ook ftijgen 

 nioge , zoo lang onze taal en poezij in wezen zullen 

 blijven. Met dat alles, moet niet het vooroordeel, 

 hoezeer ook door jaren bekrachtigd, of door ge- 

 leerdheid onderfteund ; maar het gezond verftand, 

 door het eenvoudig gevoel van het fchoone en de 

 waarheid geleid, over hen uitfpraak doen. Dit ver- 

 dient hunne vvezenlijke grootheid, die alle vleijerij 

 en bovenmatige loffpraak verfmaden kan; welke de 

 huichelachtige vergoding der eigenliefde, altijd gereed 

 om voor een handvol wierook zich op de ligtfte 

 wijze den kennerblik te verwerven, en een gedeelte 

 van den uitbundigen lof op zich zelve te doen terug 

 kaatfen , onteert , en die dan eerst waarlijk als voor 

 beeld ter navolging voor opkomende geflachten aan- 

 geprezen kan worden , en der dichtkunst door alle 

 eeuwen zijn, wanneer zij van de nog aanklevende 

 gebreken, die gevvis geene navolging verdienen, 

 afgezonderd, in hare volkomen reinheid daargefteld 

 worden. Hoe hoog men toch van HOOFT en VONDEL 

 denken moge, geen nuchteren verftand zal toch im- 

 mer beweren, dat in hen de grenspalen gezet zijn, 

 boven welke geene kunst in ftaat is zich te ver- 

 heffen (77). Bij de minfte ernftige nagedachte zou 



de- 



(77) Inderdaad zou die immers een wonder zijn. Alle 

 kunften en werenfchappen zijn voor altijddurende vorde- 

 ring vatbaar. Welke groote mannen zijn er, bij voor- 

 beeld, in de natuurkunde geweest, en toch, ook na 

 NEWTON, ftaat dit vak, zoo lang er menfchen zijn, nog 

 verder open; en werkelijk is na NEWTON meer ontdekr. 



1 4 Zou 



