142 OVER DE OORSPRONKELIJKHE1D 



leeren fprekcn. Zeker toont HOOFT overal de 

 grootfte acliting voor de Kamer in LiefcT bloeijencl? 

 te bezitten, en in waarheid zij verdiende die in 

 meer dan een opzigt; maar was hij verblind of 

 bevooroordeeld genoeg geweest, om ze eenmaal als 

 oriovertrefFelijk te befchouwen, nimmer was hij de 

 vader van onze tegenwoordige dichtkunst geworden, 

 en een VONDEL zelf zou dezelve vervolgens niet 

 verheerlijkt hebben. Dat HOOFT dien naam met 

 regt verdiene, zal elk, die onze Nederduitfche ver- 

 zen v<56r en na hem gelezen en nagedacht heeft, 

 gemakkelijk erkennen, en onzen kundigen HUIZINGA 

 BARKER (80) gereedelijk toeftemmen, als hij naar 

 waarheid zegt: Het begin dezer eeuw van 1601, 

 toen HOOFT uit Italic te huis kwam , tot 1650 of 

 1625, noem ik het tijdperk, waarin de Nederland- 

 fche verzen hunne bevalligbeid en den tegenwoor- 

 digen trant en toon verkregen hebben. De eer 

 van den aanvang en voortgang dezer fraaiheden 

 geef ik , en met reden meen ik , den Heere HOOFT 

 alleen." 



Hetgeen hier intusfchen boven alles in aanmer- 

 king moet komen, is, dat duizend anderen, onder 

 de eigen omftandigheden levende (81), en met den 



ei- 



(80) Werken van de Maatsch. der NederL Letterk. 

 V. Deel, bladz. 115. 



(81) Dat zeker de omftandigheden, waarin ons va- 

 derland zich toenmaals bevond , zeer veel op de verba- 

 zende ontwikkeling onzer poezij in dien tijd hebben 

 ingevlueid , kan niet ontkend worden. Waar heeft eene 

 natie zulk eene teelt van groote mannen , als de zeven- 



tien- 



