148 OVER DE OORSPRONKELIJKHEI0 



van dertien jaren was ; maar hoe menige aanleg gaat * 



bij gebrek van een verftandig ond^rrigt, van eene, 



op zijne plaats aangebragte, bemoediging, weer vef- 



loren, of loopt, bij het ongelukkig navolgen van 



een verkeerd, of althans niet volmaakt genoeg, 



model, op die alledaagfche poezij, op die eeuwige 



vermeerdering van copien, uit, daar de wereld reeds 



zoo mede overladen is , en die altijd herhalen , 



fchoon dan ook in vloeijende verzen herhalen , wat 



duizendmaal reeds gezegd en duizendmaal reeds her- 



haald*is gevvorden. Om overtuigd te zijn, hoe veel 



VONDEL aan den grooten Drosfaard verpligt ware , 



leze men de eerfte platte en zenuwlooze rijmen, 



daar VONDEL zijne dichterlijke loopbaan mede opende. 



Ik geloof niet, dat het thans iemand van fmaak vol 



zou houden, om 'smans Warande der Dleren bij 



voorbeeld (in 1617 uitgegeven) achter elkander te 



lezen. Behalve de vloeijendheid der verzen , die 



hij uit de fchriften en het onderrigt van HOOFT aan 



kon leeren, was het, zoo in den kring, dien de 



laatfte cm zich verzameld had , als uit de briefwis- 



feling met hem, en de groote mannen, daar hij 



door HOOFT mede bekend raakte, en daar onze 



voortreffelijke HUGO DE GROOT en de ridder REAAL 



onder verdienen genoemd te worden , dat hij de 



ruwheid, die hem van zijne lage geboorte en de 



eerfte kringen van zijn verkeer was bijgebleven, 



voor een gedeelte afleide ; fchoon hij er zich nooit 



geheel van heeft kunnen ontdoen, en dezelve nog 



menigmaal in zijne verzen in deze en gene plompe 



en onbefchaafde uitdrukkingen zien laat. Zekeir 



wa* 



