IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 149 



weren het deze mannen, die hem het eerst tot ware 

 kundigheden opleidden, hem met deze en gene 

 fchoone plaatfen uit de Ouden bekend maakten, 

 zijn' fmaak hierdoor verbeterden, zyn werkkring 

 tiitbreidden , en het eerst de lust in hem deden 

 ontftaan, om de Ouden, althans de Romeinen, in 

 hun eigene taal te kunnen lezen. Deze lust dreef 

 hem dadelijk tot de beoefening der Latijnfche taal. 

 In hoe ver men echter met grond zeggen kan, dat 

 VONDEL de laatfte taal magtig geweest zij, is nog 

 zeer twijfelachtig. Zijne vertalingen zouden 'smans 

 leermeester ABBAMA , een Fries , hoezeer ook niet 

 volmaakt , eer aandoen , indien het niet bekend ware , 

 dat VONDEL over zijne vertalingen met de geleerdfte 

 mannen van zijnen tijd, een DE GROOT, een vos- 

 sius , een VAN BAARLE , raadpleegde , en van hunne 

 verbeteringen gebruik maakte. Men zie uit het 

 Voorwerk voor de Gebroeders 9 zeker een van VON- 

 DELS beste tooneelftukken , hoe hoog VONDEL toen 

 reeds bij DE GUOOT ftond C^3)> e n tevens den 



lof, 



(83) Ik heb (fchrijft onder anderen DE GROOT aan 

 VONDEL) met verwondering uw Trenrfpel (de Gebroeders) 

 gelezen. Mij dunkt, dat het beginfel van die Trenrfpel 

 niet behoeft te wijkenvoor een gelijk beginfel vanEdjpvs 

 bij SOPHOKLES, of den vloek van Armani aan dien van 

 Dido bij VIRGILIUS, van Hypsipyle bij OVIDIUS, of van 

 'Edipus bij PAPINIUS enz. M Men zfet , alles ontvangt hier 

 zijne waarde van de overeenkomst , die het met de Ouden 

 heeft. Een andere maatflaf van het fchoone was er 

 toen- niet, eii is er voor duizenden tot op die oogenbliif 

 yog niet. 



K 3 



