150 OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



lof, dien de laatfte aan dit Treurfpel toekende. 

 Ongelukkig maar, dat het in den menfchelijken geest 

 ligt, om aan de uitgebreidfte geleerdheid en kennis 

 in de eigenlijke werken der Grieken, tevens dien 

 fijnen fmaak voor het fcboone te leenen , die er op 

 zich zelven niets gemeens mede heeft, en er zoo 

 vaak van afgefcheiden vvordt gevonden. Dit was 

 waarlijk menigmaal het geval van die groote man- 

 ner Wat overeenkomst met SOPHOKLES en EURI- 

 PIDES had; wat dikwerf niets dan platte, voor ons 

 land en voor onze zeden zeer ontijdige, navol- 

 ging dier dickers was , werd te meer door hen 

 ge.prezen, naarmate het meer op den Griekfchen 

 bodem en minder op den vaderlandfchen te huis 

 hoorde;-i Men zcteht er het eigenlijke fchoon niet 

 in ; mefF Iron het ook niet vrij meer gevoelen ; 

 men aocht er alleen overeenkomst met de Ouden 

 in, en waar men die vond, befloot men er uit tot 

 het fchoone;- want eenmaal waren fchoon en Grieksch 

 gelijkbeteekenende woorden geworden, en moesten 

 het inderdaad voor menfchen zijn , wien dit met den 

 paplepel reeds was ingegeven, die vervolgens door 

 alles, wat zij eenmaal als wetgevers in het vak der 

 kunften en wetenfchappen befchouwden, in die ge* 

 dachten verfterkt waren geworden, en er inderdaad 

 ook eenig den lof van ware geleerdheid aan ver- 

 bonden zagen (84); die dus, om de waarheid te 



fpre- 



(84) Wat was toen vrij algemeen, en wat is mi nog 

 tiiet dan te veel , geleerdheid? Eene uitgebreide verza. 

 meling in zijn geheugen of in zijn aanteekeningboekje 



van 



