IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 



fpreken, niet eens meer vrij en onbelemmerd oor- 

 deelen konden. Het fpreekt van zelven , daar die 

 alles op eene eigenlijke geleerde opvoeding rustte, 

 en aan de kunde van de Griekfche zeden en ge- 

 woonten op het naauwst gehecht was , dat het gros 

 der natie , dat met dit alles onbekend was , geen 

 zeer groot belang in foortgelijke voortbrengfelen kon 

 vinden. Het was eigenlijk voor htm verloren , en 

 zelfs voor degenen, die het beoordeelen konden, op 

 zijn best getrouwe copie van een vreemd origineel. 

 Doch wij zullen dit op zijne plaats weer opvatten. 

 Toonen wij eerst, en met hoe veel inwendig ver- 

 maak volbreng ik deze taak! VONDEL in zijne ware 

 grootheid. 



In rijkheid van gedachten en kracht van uitdruk- 

 king overtreft niemand VONDEL , waar hij eenmaal 



van hetgeen anderen gedacht en gezegd hebben. Het 

 zelfdenken en het eigen ooraeel kwam er maar weinig 

 bij te pas, ging er integendeel dikwerf onder verloren. 

 Die veel gelezen had en een gelukkig gehengen bezat, 

 was de geleerde man. Zeker waren hier doorluchtige 

 uitzonderingen van, en geen doorluchtiger dan HUGQT>E 

 GROOT. Maar hoe zeldzaam waren deze? Ik ftem voor 

 het overige gaarne toe, dat wij thans door een tegen 

 overgefteld uiterfce zondigen en doorgaans veel te opper- 

 vlakkig zijn; maar men fta mij ook toe, dat er thans over 

 het algemeen meer zelf gedacht wordc , en wij in onze 

 eeuw met de ouderwetfche geleerdheid niet zeer ver 

 komen zouden. Die de kunde der Ouden bij het zelf- 

 denken en de vrij ere ziel der Modernen wist te voegen 

 zou de ware geleerde zijn. 



K 4 



