IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 153 



mannelijk en weinig eentoonig over het algemeen 

 zijne Alexandrijnen zijn, zoo vloeijend, melodious 

 en wegflepende zijn zijne lierzangen ; en het metrum 

 van dezelve , iets, dat toen, en nog lang na hem, 

 zeer zeldzaam was, is bijna altijd naar het onder- 

 werp gekozen. Zeker heeft onze VONDEL de gren- 

 zen der Nederlandfche dichtkunst ver vooruit gezet. 

 Als men in aanmerking neemt, waar hij de poe'zij 

 vond 3 en welke verbazende voortgangen zij onder 

 hem gemaakt heeft, dan kan het onpartijdig oordeel 

 niet ralaten hem onder de eerfte mannen , niet 

 ilechts van ons vaderland, maar van Europa , te 

 plaatfen ,. en naar den toenmaligen toeftand der kunst 

 en derzelver aanwinst door hem, beoordeeld, zal 

 hi) die plaats eeuwig behouden. VONDEL heeft niets 

 te verliezen , wanneer men hem flechts uit zijne 

 ee u w en op zijne eigene plaats beoordeelt. 



Intusfchen kan men niet ontkennen, dat, om 

 VONDEL uit zijne nagelaten dichtwerken waarlijk en 

 altijd fchoon te vinden , men uit de tien deelen 

 zijner gedichten een enkel deel zou moeten verza- 

 melen. Het overige is zoo weinig fchoon, is hier 

 en daar zelfs zoo vervelende, dat men, buiten den 

 eigenlijken geleerden en taalkenner, die 'smans wer- 

 ken met een geheel ander doel beoefent, niet ligt 

 iemand vinden zal, die, bij alle gevoel voor het 

 fchoone, in ftaat is gevveest om het zonder ver- 

 veling te kunnen doorlezen. Veilig beroep ik mij 

 op alien, die hier, niet napraten, maar opregt en 

 naar him waarachtig gevoel fpreken willen. Bit 

 ik ten minfte naar waarheid, dat ik, die. 

 K 5 on- 



