OVER DE OORSPRONKELIJKHEID 



ftukken klagen, en dan dikwerf, bij poozen, nog 

 liever aan de hand van een SHAKESPEAR in een 

 woest bosch de natuur genieten , dan door een RA- 

 CINE of VOLTAIRE altijd door eene kunftige en bij 

 den eerften blik betooverende Engelfche party om- 

 geleid te worden 9 die ons in 't begin , en , wel 

 aangelegd, zelfs lang, verrukt, maar die ons toch 

 eindelijk begint te vervelen , om dat wij, uit het- 

 geen wij reeds gezien hebben, zoo gemakkelijk tot 

 alles, wat nog volgen zal, kunnen befluiten. Met 

 dat alles verlaat men op zijne beurt toch ook met 

 vermaak het natuurlijke vvoud weder , om den fmaak 

 in de Engelfche partij te bewonderen, en ook daar 

 liet vermaak op nienvv te genieten. Na al de groot- 

 heid van SHAKESPEAR overvvogen en gevoeld te 

 hebben, zeggen wij BLAIR toch nog altijd na: 

 Brutus i Mahomet , VQrphelin de la Chine 9 Alzire 9 

 zijn voortreffelijke Tooneelftukken. 



Doch ik meen genoeg gezegd te hebben , om 

 ons te overtuigen, dat, zoo wij eene natie oor- 

 fpronkelijkheid toekennen , het gewoonlijk alleen uit 

 gebrek van oorkonden eener vroeger verlichte natie 

 gefchiede, en dat het weinig oorfpronkelyke bij de 

 modernen 9 voor een groot gedeelte , zijne oorzaak 

 vind in de eeuwige navolging van het zelfde origi- 

 neel , hetzij die dan bij de Grieken te huis hoore , 

 hetzij het in een inlandsch ,, eenmaal vergood , 

 dichter befla. In beide gevallen moet het eigen 

 origineel altijd dezelfde copie'n leveren, en naarmate 

 het minder op onzen bodem voegt , of in zich zel- 

 ven gebrekkiger is , gedurig matter copien. Denken 



wij 



