B IJ L A G E N, 267 



Egyptenaars telkens hulpe bij dezelve. Dan eens out* 

 vingen zij onderftand van Jlhenen ; dan weder van La-? 

 cedemon; en dc verkeering tusfchen de beide volkeren 

 werd gedurig levendiger , tot dat zij eindelijk door 

 ALEXANDER overheerd , welken zij als hunnen verlosfer 

 aanmerkten, zelven een Grieksch koningrijk werden, en 

 niminer pogingen aanwendden, om zich van de heer- 

 fchappij der Ptolomeen te ontflaan. 



Voor het jaar 670 hadden de Grieken derhalven gee- 

 nerhaude gemeenfchap met Egypten, doch na dien tijd 

 nam dezelve gedurig toe, terwijl alle de Aziatifche vol- 

 keren, door de Perfianen overheerd zijnde, dezelven 

 tegen de Grieken dienden, vooral de Feniciers, van 

 welker vlooten zij telkens gebruik maakten. De Grie- 

 ken vatteden daarom eenen fterken haat tegen dat volk 

 op, en onder alle Barbaren wareu de Egyptenaars alleen , 

 hunne bondgenooten. Tot aan het begin der regering 

 van PSAMMETICHUS hadden de Grieken niets van de Egyp- 

 tenaren overgenomen, De trap der befchaving, die zij 

 toen bezaten , hadden zij aan de Feniciers en andere 

 Aziaten te danken. In kunften en wetenfchappen hadden 

 zij toen nog ,zeer geringe voreeringen gemaakt. In 

 proza werd nog niets gefchreven, doch beroemde dich- 

 ters waren reeds onder hen verfchenen, waaronder 

 HOMERUS en HESIODUS de meest beroemden waren. De 

 Grieken, eerst in Egypten aanlandende , waren minder 

 gevorderd dan de Egyptenaren. Zij erkenden deze min- 

 derheid, en werden in die gedachten niet weinig ver- 

 llerkc door de Egyptifche priesters, welke alle de 

 geleerdheid hunner natie als eene erf bezitting onder zich 

 hielden, en voor anderen verborgen. Het beeldfprakig 

 fchrift, hetwelk zij alleen verflonden, of voorgaven te 

 verftaan, gaf aan hunne geheime kundigheden eeneerbied- 

 waardig voorkomen in de oogen der Grieken. Wegens 



hun- 



