IN DE WERKEN DER DICHTKUNDE. 



deelen , welke laatften de tijd heiligt , fchoon hij de 

 gedenkteekenen verwoest, die ze deden ontftaan, 

 maar nimmer iets zeer belatigrijks voor een volk 

 in het algemeen kan hebben ; en dat men , om 

 waariijk de dichter eener natie te worden, die 

 eens behaagt, en tallooze malen herlezen, nog 

 altijd behagen zal , gewaarwordingen moet opwek- 

 ken, welke eenmaal werkelijk in de harten hebben 

 plaats gehad, of met andere woorden, eene natuur 

 moct fchilderen en daarftellen, die ze kunnen be- 

 minnen , omdat zij ze kennen en eenmaal werkelijk 

 hebben genoten. En nu fpreek ik nog van het 

 dadelijk fchilderen en uitdrukken eener vreemde na- 

 tuur zelve. De oorfpronkelijke dichtftukken der 

 Grieken zijn dat voor ons; maar zijn dat zelfs nog 

 wel onze navolgingen van de Grieken? Immers 

 gewis niet. Het zijn geene voorftellingen der Griek- 

 fche natuur zelve, maar koude copien van warme 

 originelen. Wij volgen immers in onze nabootlin- 

 gen niet de natuur zelve, want die kennen wij 

 niet , maar de Griekfche dichters , en dus beftaat alle 

 onze verdienfte , indien wij al volkomen in ons plan 

 flagen, dat wij de gebrekkige copien van oor- 

 fpronkelijk goede ftukken tot in het oneindige, in 

 duizend en duizend vormen, vermeerderen ; maar 

 zelven nimmer iets waariijk oorfpronkelijks kunnen 

 voorftellen, en ons zelfs niet in ftaat bevinden, 

 dewijl de eigenlijke Griekfche natuur voor ons vreemd 

 is, en wij ze niet dan uit boeken en berigten ken- 

 nen 9 om eene vergelijking tusfchen de natuur zelve 

 en het tafereel, dac de Griekfche dichter daarvan 



ont- 



